როგორ ვემსახუროთ ქვეყანას

25/08/2015
ავტორი:
banner1ავტორი: წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)
 სიტყვა კბ-სა კვირიაკესა
და მან ხმა-ჰყო და სთქვა: მამაო აბრაამ! 
შემიწყალე მე, და მოავლინე ლაზარე, რათა 
დააწოს მწუერვალი თითისა მისისა წყალსა 
და განმიგრილოს ენაი ჩემი: რამეთუ ვიტანჯები 
მე ალითა ამით ცეცხლისათა (ლუკ.16, 24)

ესრეთ ევედრებოდა აბრაამს მდიდარი, მყოფი სატანჯველსა შინა. ტანჯვა მისი იყო ესოდენ დიდი და საზარელი, რომელ იგი ნატრობდა ერთსა წვეთსა წყალსა გასაგრილებლად ენისა თვისისა.

რისთვის დაისაჯა ძმაო ქრისტიანენო, ეგ-ზომად მდიდარი იგი? მისთვის, რომელ მან თვისი ცხოვრება ამ სოფელში გაატარა უქმად, უსარგებლოდ მცონარეობასა შინა: კაცი ვინმე იყო მდიდარი და იმოსებოდა ძოწეულითა და ბისონითა, და იხარებდა დღითი-დღე ბრწყინვალედ.

ამის მეტი არაფერი არ არის თქმული მას სახარებასა შინა. არა სჩანს, რომ მას რაიმე სხვა საქმე ეკეთებინოს კეთილი, ანუ ბოროტი. იგი მხოლოდ სჭამდა, სვამდა და იხარებდა დღითი-დღე ბრწყინვალედ. არც ის არის თქმული, რომ იგი ყოფილიყოს ძვირისმოქმედი ანუ კაცის მკვლელი, ანუ ღვთის შეურაცხმყოფელი, ანუ სხვა სულის წარმწყმედი საქმის დამნაშავე. მაშასადამე მიზეზი მისისა ფიცხელისა სასჯელისა იყო, როგორც ვსთქვით, მხოლოდ ის, რომ მან უქმად და უსარგებლოდ განატარა ეს ცხოვრება. სჩანს, ძმანო ჩემნო, რომელ სულის ცხოვნებისათვის არ არის საკმაო ის, როდესაც კაცი მხოლოდ ცუდსა საქმესა ერიდება და კეთილი საქმის ქმნას არ ჰცდილობს, არამედ ისიც საჭირო არის, რომ კეთილი საქმე რაიმე აღასრულოს კაცმა. სჩანს, რომელ ისიც დიდი სულის წარმწყმედელი ცოდვა არის, როდესაც კაცს შეუძლია კეთილი საქმის ქმნა და იგი კი უქმად და უსარგებლოდ ატარებს ცხოვრებასა თვისსა. რისთვის არის ესრედ? ღირს, რომ ამაზე ვსთქვათ ორიოდე სიტყვა.

სრულად »

მიტროპოლიტი ანტონ სუროჟელი და ჰიპები

19/08/2015
ავტორი:

10155042_758836034126523_1309678797493050067_n-650x4001967-68 წლებში რამდენიმე კვირის განმავლობაში ვქადაგებდი ოქსფორდის ქუჩებში. ვჩერდებოდი რომელიმე ადგილას, იკრიბებოდა რამდენიმე ადამიანი, მე კი რამდენიმე საათის განმავლობაში ვქადაგებდი სახარებას. შემდგომ ნახევარი საათის განმავლობაში პასუხს ვცემდი მათ მიერ დასმულ შეკითხვებზე. ერთ დღეს ჩემთან მოვიდა ერთი ახალგაზრდა – გაბურძგნული, გრძელი თმით. ჩაცმული თავისზე დიდი ზომის ტანსაცმელში და მეუბნება:

– “ რატომ არ დადიხართ თქვენ ჩვენს შეკრებებზე?“

–  „და რა შეკრებებზე?“ – ვკითხე მე.

–  „აქ ჩვენ მთელი ჯგუფი ვართ ჰიპების, და თქვენ რატომ არ ხართ ჰიპი?“ ჩაცმული თითქოს არც არავინ იყოთ, უცნაურად კი გამოიყურებით, კისრის გარშემო ჯაჭვი გკიდიათ,  ასეა ჰიპებშიც, ოღონდ ბებრებში“.

–  „ მაშ თუ ასეა მაშინ აუცილებლად მოვალ თქვენს შეკრებაზე. როდის გაქვთ შემდეგი ?

–  “დღეს საღამოს, მობრძანდით“.

სრულად »

მორწმუნეთა შორის აგრესიაზე

14/08/2015
ავტორი:

JNB_6204ავტორი: დეკანოზი ალექსი უმინსკი

არ მიმაჩნია, რომ აგრესიის დონემ იკლო, ის ტალღოვანია, მას საბაბი ჭირდება, მისთვის ეძებენ და ყოველთვის პოულობენ მიზეზებს.

საზოგადოებაში აგრესია მართვადია და ერთი კალაპოტიან მეორეში ადვილად გადადის. როგორც კი სიძულვილის ობიექტი თავს იჩენს, მისთვის მიმართულების მიცემაა საჭირო. მაგ. იყო საქართველოსთან ომი და აგრესიამაც თავისი გზა იპოვა. ამჯერად კი ის სხვა მიმართულებით უნდა წავიდეს. როცა აგრესიის ზღვარი მატულობს, ის კონკრეტული მიზნისაკენ არის მიმართული და მაშინ ადამიანები ანადგურებენ და მხეცურად უსწორდებიან ერთმანეთს, შემდეგ ყველაფერი დროებით მშვიდდება. აგრესია საზოგადოების განუყოფელი ნაწილია, მას ვერ მოირჩენ და ვერც უმკურნალებ. არც არავინ იწუხებს თავს მასთან ბრძოლით.

სრულად »

რა არის ღვთისმეტყველება?

03/08/2015
ავტორი:

unnamed-503x400ავტორი:  მიტროპოლიტი კალისტე უეარი

 

საღვთისმეტყველო განათლების საკითხისადმი მიძღვნილ საღვთისმეტყველო სკოლების სემინარზე უნდა დაისვას ძირითადი და უმნიშვნელოვანესი საკითხი: რა არის ღვთისმეტყველება? როგორ განსაზღვრავს წმინდა წერილი და როგორ ხედავენ ეკლესიის მამები ღვთისმეტყველის ამოცანას? ბიბლიასთან შეხებისას საკვირველ გარემოებას ვაწყდებით: ძველსა და ახალ აღთქმაში არსად ვხვდებით სიტყვებს „ღვთისმეტყველი“ და „ღვთისმეტყველება“. ისინი უბრალოდ არაბიბლიური ცნებებია. ასევე აღსანიშნავია, რომ ქრისტეს მიერ გამორჩეული თორმეტი მოციქულიდან განათლება საღვთისმეტყველო სკოლაში ერთსაც კი არ მიუღია.
ქრისტიანობაში ცნება „ღვთისმეტყველება“ ეტაპობრივად მკვიდრდება. მეორე საუკუნის აპოლოგეტები ამ სიტყვას ეჭვის თვალით უყურებდნენ. მათთვის ეს ცნება, უპირველეს ყოვლისა, წარმართულ რელიგიურ აზროვნებას აღნიშნავდა. თუმცა, ერთ შემთხვევაში მას ქრისტიანული მნიშვნელობით იყენებს ათენაგორა ათენელი და მისი მეშვეობით წმინდა სამებისადმი რწმენას გამოხატავს. „ღვთისმეტყველების“ – ქრისტიანულ გააზრებას კლიმენტი ალექსანდრიელმა, უფრო კი, ორიგენემ შეუწყო ხელი. ნიშანდობლივია, რომ სწორედ ალექსანდრიაში გაჩნდა პირველი სერიოზული თეოლოგიური სასწავლებელი – ცნობილი კატეხიზატორული სკოლა, რომელსაც ჯერ პანტენი ხელმძღვანელობდა, შემდეგ კი კლიმენტი, ორიგენე და დიონისე ალექსანდრიელი. მოგვიანებით, ბიზანტიურ პერიოდში, საღვთისმეტველო განათლების ცენტრმა კონსტანტინეპოლის აკადემიაში გადაინაცვლა.

სრულად »

შეხვედრა ცოცხალ ღმერთთან

13/07/2015
ავტორი:

Metr Anthony

ავტორი: მიტროპოლიტი ანტონ სუროჟელი

საუბარს რწმენის შესახებ მსჯელობით დავიწყებთ. რწმენას ხშირად რელიგიის ცნებას უკავშირებენ. მაგრამ სინამდვილეში ეს სიტყვა გაცილებით მრავლისმომცველია. წმ. წერილში – ებრაელთა მიმართ ეპისტოლეში, სარწმუნოება განსაზღვრულია, როგორც “საქმეთა მამხილებელ არახილულთა” (ებრ. 11,1). რა თქმა უნდა, ისიც შეიძლება ითქვას რომ, რამდენადაც ღმერთი უხილავი და განუჭვრეტელია, რწმენის ცნება პირველ რიგში, სწორედ მასთან არის დაკავშირებული. მაგრამ არსებობს საგნები, რომელთა მიმართაც ჩვენ ისეთი მტკიცე რწმენა არა გვაქვს, როგორიც მორწმუნეს აქვს ღვთის არსებობის მიმართ.

მახსოვს, ერთხელ ტაქსის მოლოდინში სასტუმროსთან ვიდექი. ერთი ახალგაზრდა კაცი მომიახლოვდა და მითხრა – “კაბის მიხედვით თუ განვსჯით, თქვენ მორწმუნე ხართ, მღვდელი”. – “დიახ”. მივუგე მე. – “აი, მე კი ღმერთი არ მწამს…” მე შევხედე მას და ვეუბნები – “ძალიან სამწუხაროა”! – “როგორ შეძლებთ, რომ ღმერთის არსებობა დამიმტკიცოთ?” – “რა დამტკიცებაზე მელაპარაკებით, ან რა სახის მტკიცებულება გჭირდებათ?” – “აი, როგორ… დამანახეთ ხელისგულზე თქვენი ღმერთი და დავიჯერებ მის არსებობას”. მან ხელი გადმომიშალა და ამ დროს თითზე საქორწინო ბეჭედი დავუნახე. “დაქორწინებული ხართ?” – “დიახ, ვარ.” – “შვილები გყავთ?” – “დიახ, მყავს.” – “ცოლი გიყვართ?” – “რა თქმა უნდა, მიყვარს.” – “შვილები თუ გიყვართ?” – “დიახ.” – “აი, მე კი ეს არ მჯერა!” “- როგორ არ გჯერათ?! მე ხომ გეუბნებით!” – “დიახ, მაგრამ მაინც არ მჯერა, დამიდეთ თქვენი სიყვარული ხელისგულზე, შევხედავ და დაგიჯერებთ…” იგი ჩაფიქრდა – “დიახ… ამ პოზიციიდან სიყვარულისთვის არ შემიხედავს…”
სრულად »

ეკლესიის თვისებები

07/07/2015
ავტორი:

Ilarion_Alfeevავტორი: მიტროპოლიტი ილარიონ ალფეევი

ნიკეა -კონსტანტინეპოლის სიმბოლოს სიტყვები ,, მრწამს ერთი, წმინდა, კათოლიკე და სამოციქულო ეკელსია: განსაზღვრავს ეკლესის, როგორც ღმერთკაცობრივი ორგანიზმის მახასიათებლებს.

ეკლესია ერთია, რადგან შექმნილია წმინდა სამების ხატად და არსობრივი ერთობის საიდუმლოს წარმოადგენს ჰიპოსტატური სხვაობით: ის შედგება ცალკეული პიროვნება-ჰიპოსტატების სიმრავლისაგან, რომლებიც შეკრულნი არიან სარმწუნოებისა და საიდუმლოთა ერთობით. პავლე მოციქულის სიტყვებით: ,, 4. ერთია ხორცი და ერთია სული, ისევე, როგორც ხმობილნი ხართ თქვენი ხმობის ერთი იმედით. 5. ერთია უფალი, ერთია რწმენა, ერთია ნათლისღება. 6. ერთია ღმერთი და ყოველთა მამა, ყველაზე უზენაესი, ყოვლის გამრიგე და ყველაში დავანებული“. (ეფეს.4) ყველა ქრისტიანის ამ ერთობისთვის ლოცულობდა იესო ქრისტე საიდუმლო სერობაზე: ,, მამაო წმინდაო,  დაიცვენ ესენი სახელითა შენითა, რომელნი მომცენ მე,  რაიტა იყვნენ ერთობით,  ვითარცა ჩუენ … და არა ამათთვის ხოლო გკითხავ,  არამედ ყოველთათვის, რომელთა ჰრწმენეს სიტყვითა მათითა ჩემდა მომართ, ყოველნი ერთ იყვნენ,  ვითარცა შენ, მამაო, ჩემდამო, და მე შენდამი, რაითა იგინიცა ჩვუენ შორის ერთ იყვნენ „. ( იოან. 17 ; 11-20-21) წმინდა სამების სამი პირის სიყვარული ასახულია ეკლესიის ერთობაში. ,,დედამიწაზე არ არსებობს ერთობა,  რომელთანაც შესაძლებლობა იქნებოდა საეკლესიო ერთობის შედარება; ასეთი ერთობა მხოლოდ ზეცაში სუფევს, წერს მთავარეპისკოპოსი ილარიონი (ტროიცკი) . შეუდარებელი სიყვარული მამისა, ძისა და სულიწმინდისა ზეცაში აერთიანებს სამ პირს ერთ არსებაში ისე, რომ უკვე სამი ღმერთი კი არა ერთი ღმერთია, რომელიც სამერთიანი ცხოვრებით ცხოვრობს. ადამიანები,  რომლებიც ეკლესიის წევრები ხდებიან და ერთმანეთს იყვარებენ, წმინდა სამების სამ პირს ემსგავებიან.

სრულად »

სტალინი იყო მხეცი და სულიერად მახინჯი – მიტროპოლიტი ილარიონ ალფეევი

03/07/2015
ავტორი:
Russian Communists, one of them holding Stalin's poster, line up along the Red Square to mark 132nd birth  anniversary of Soviet dictator Josef Stalin in downtown Moscow, Russia, Wednesday, Dec. 21, 2011. The Central Historic Museum is at the background. (AP Photo/Misha Japaridze)

“სტალინი იყო მხეცი და სულიერად მახინჯი” – მიტროპოლიტი ილარიონ ალფეევი

სტალინი სავსებით შეიძლება გათანაბრებულ იქნას ჰიტლერთან.

 – მე მიმაჩნია, რომ სტალინი იყო მხეცისულიერად მახინჯი, რომელმაც შექმნა ქვეყნის მართვის საშინელი, ადამიანის საწინაამღდეგო სისტემა, დაფუძნებული ტყუილზე, ძალადობასა და ტერორზე. მან წამოიწყო  გენოციდი თავისივე ქვეყნის ხალხის წინააღმდეგ და მასზეა პირადი პასუხისმგებლობა მილიონობით ადამიანის სიკვდილზე. ამ კუთხით, სტალინი სავსებით ეთანადება ჰიტლერს.ორივემ სამყაროს მოუტანეს იმდენი უბედურება, რომ არც ერთი სამხედრო თუ პოლიტიკური წარმატებით არ შეიძლება ამ დანაშაულის გამოსყიდვა კაცობრიობის წინაშე. არანაირი არსებითი განსხვავება არ არის ბუტოვოს პოლოგონსა და ბუჰენვალდს, გულაგსა და ჰიტლერულ სიკვდილის ბანაკებს შორის. სტალინური რეპრესიების მსხვერპლთა რიცხვი სავსებით ეთანადება ჩვენს დანაკარგს დიდ სამამულო ომში.

სრულად »