„დიაკონნი – სიტკბოებანი იგი ჩემნი“

30/09/2014
ავტორი:

Oi8vdXBsb2FkLndpa2ltZWRpYS5vcmcvd2lraXBlZGlhL2NvbW1vbnMvMi8yYy9TYWludF9TdGVwaGVuXzExY2VudC5qcGc=&f=frameავტორი:  ბექა ებრალიძე

I

დიაკონი (ბერძ. – მსახური) ეკლესიის მღვდელმსახურთა პირველი საფეხურია, პრესვიტერობისა (მღვდლობის, ანუ ხუცესობის) და ეპისკოპოსობის წინ.

დიაკონთა მსახურება მოციქულთა დროიდან იღებს სათავეს. როდესაც საუბარი ეხება დიაკვნობის მსახურების წარმომავლობას, პირველ რიგში მიგვითითებენ ხოლმე საქმე მოციქულთას მე-6 თავზე, სადაც შვიდეულის გამორჩევა და ხელდასხმაა მოთხრობილი: „ხოლო იმ დღეებში, როცა იზრდებოდა მოწაფეთა რიცხვი, ელინისტებს შორის დაიწყო დრტვინვა ებრაელთა წინააღმდეგ, ვინაიდან მათი ქვრივები უგულებელყოფილნი იყვნენ ყოველდღიური მსახურებისას. მაშინ თორმეტმა მოციქულმა მოუწოდა მოწაფეთა სიმრავლეს და თქვა: არ შეგვფერის ზურგი ვაქციოთ ღვთის სიტყვას და ტაბლებს ვემსახუროთ. მაშ, აირჩიეთ, ძმანო, თქვენს შორის შვიდი სარწმუნო, სულით წმიდითა და სიბრძნით აღსავსე კაცი, და მათ მივანდოთ ეს მსახურება. ხოლო ჩვენ ლოცვასა და სიტყვის მსახურებას მივუძღვნათ თავი. მოეწონა ეს სიტყვა მთელ კრებულს და აირჩიეს სტეფანე, რწმენითა და სულით წმიდით აღსავსე კაცი, ფილიპე და პროხორე, ნიკანორი და ტიმონი, პარმენი და ნიკოლაოსი, ანტიოქელი პროზელიტი, რომლებიც წარადგინეს მოციქულთა წინაშე; ილოცეს და ხელი დაადეს მათ“ (საქ.6.1-6). სრულად »

აღსარება, როგორც კურნება

25/09/2014
ავტორი:

x_54a79c8cმიტროპოლიტი ანტონ სუროჟელი

ლონდონი, საუბარი საშობაო სინანულისათვის 1991 წლის 12 დეკემბერს

მათ, ვინც დიდი ხანია, ეკლესიაში მოხვედით, მისი ცხოვრებით ცხოვრობთ, ამ ხნის მანძილზე ხშირად მიგიმართავთ აღსარების საიდუმლოსთვის, შესაძლოა, ზედმეტად მოგეჩვენოთ კიდევ ერთი საუბარი ამ თემაზე. მაგრამ, შინაგანად მცხოვრები გამუდმებით უბრუნდება ამ თემას: რა არის აღსარება? როგორ მივიტანოთ ღვთის წინაშე აღსარება, რომელიც განმწმედი და მაცხოვნებელი იქნებოდა? მსურს, შევჩერდე აღსარების საკითხის ზოგიერთ მომენტზე.

სრულად »

სომეხი ქალკედონიტები ახლო აღმოსავლეთში (V-VI სს.)

15/09/2014
ავტორი:

church-in-ushi-hdr-1ავტორი: იოანე კაზარიანი

ამ ბოლო დროს, საკითხი სომეხ მართლმადიდებელთა, ანუ ქალკდონიტთა შესახებ, სულ უფრო იპყრობს მკვლევართა ყურადღებას. სომხური ეთნოსის ისტორიის ბევრი ასპექტი უკვე აღწერილი აქვთ მეცნიერებს. თუმცა, ამ მრავალრიცხოვანი სტატიებისა და მონოგრაფიების მიუხედავად, რომელნიც აღწერენ სომეხ–ქალკდონიტთა პოლიტიკურ ისტორიას, მხოლოდ ცოტა მათგანი იყო მიძღვნილი მათი ღვთისმსახურების და მათ სასულიერო პირების ისტორიის კვლევისადმი. სომხურ-ქალკდონიტურ ცივილიზაციის და მათი გამოჩენილი ადამიანების მოღვაწეობის განხილვისას, ჩვენ გვინდა გავამახვილოთ ყურადღება, სომეხ ბერ-მონაზონთა იმ როლზე, რომელიც განუყოფელია მსოფლიო მართლმადიდებლური ბერ-მონაზვნობისა მთლიანობაში და უმეტესად პალესტინურისა.

სრულად »

ე.წ. “მართლმადიდებლური სტალინიზმის” შესახებ

04/09/2014
ავტორი:

7d4c3da51578მღვდელს, რომელიც ამბობს, რომ სტალინს ცილი დასწამეს, არასოდეს სმენია რუს  ( და არა მარტო – რედაქცია) ახალმოწამეთა და აღმსარებელთა შესახებ

ავტორი: პავლე, მიტროპოლიტი მინსკისა და სლუცკისა (პონომარიოვი)

პავლემ მიტროპოლიტმა რიაზანისა და მიხაილოვსკისა (ამჟამად მიტროპოლიტი მინსკისა და სლუცკისა, სრულიად ბელარუსის საპატრიარქო ეგზარქოსი – რუსეთის საპატრიარქო) ტელეკომპანია “სოიუზის” ეთერში გამოთქვა თავისი დამოკიდებულება ე.წ. “მართლმადიდებლური სტალინიზმის” შესახებ და მოჰყვა იმაზე, თუ რატომ ხდება ასე, როდესაც “მართლმადიდებელ სასულიერო პირთა შორისაც კი არიან ისეთები, ვინც თვლის, რომ სტალინს ცილი დასწამეს”. მეუფის თქმით, მორწმუნე ადამიანი შეუძლებელია იყოს “სტალინისტი”.

სრულად »

პატრიოტიზმი ძველ და ახალ აღთქმაში

01/09/2014
ავტორი:

1281_2_562______ ავტორი: იღუმენი ფილარეტი

თარგმნა ლევან მექოშვილმა (დეკანოზი ლევან მექოშვილი)

ერთიანი და მყარი ოჯახი სახელმწიფოს და საზოგადოების ძირითადი უჯრედია. თვით ძლიერი და ორგანიზებული ქვეყანაც დაინგრევა და დაიშლება, თუ მასში მოშლილია ოჯახი და ოჯახური პირობები არახელსაყრელია, თუ აღზრდის საკითხი დავიწყებულია. თუ ოჯახი ძლიერია და ბავშვთა აღზრდა ჯანმრთელ საწყისებზე მიმდინარეობს, მაშინ, სახელმწიფოებრივი ცხოვრების გარეგნული ფორმების დაშლაც ვერ ავნებს ხალხის ცხოვრებისუნარიანობას, იგი მაინც შეძლებს სახელმწიფოებრივი ერთიანობისა და სიძლიერის აღდგენას.

სრულად »

ღვთისმშობლის თაყვანისცემა მართლმადიდებლურ ტრადიციაში

29/08/2014
ავტორი:

gvtismshobeliავტორი: თემურ ბუაძე
ღვთისმეტყველების დოქტორი

არაერთი წმინდა მამა და ცნობილი საეკლესიო ავტორი ასწავლის, რომ იესოს ლოცვა – „უფალო, იესო ქრისტე, ძეო ღვთისაო, შემიწყალე მე, ცოდვილი“, ლაკონურად, ერთი წინადადებით გადმოსცემს სახარებისეული გამოცხადების უმთავრეს ჭეშმარიტებას. ამ ლოცვის მიმართვითი ნაწილი – „უფალო, იესო ქრისტე, ძეო ღვთისაო“, აცხადებს, რომ ადამიანური სახელის და ბუნების მქონე კაცი – იესო – არის „ქრისტე“, ანუ ღვთივცხებული მესია, რომელიც ძველი აღთქმის წინასწარმეტყველთა პირით აღუთქვა ღმერთმა ცოდვით დაცემულ კაცობრიობას; იგი არის ასევე „ღვთის ძე“, ანუ ღვთაებრივი ბუნების მატარებელი ღმერთკაცობრივი პიროვნება. უფალი იესო ქრისტე ცხებულია თავისი ადამიანური ბუნებით, ღვთაებრივი ბუნებით კი იგი მაცხოვარია, რომელსაც ცოდვილთა შეწყალება ხელეწიფება. სრულად »

რჩეული ამონარიდები – 2

25/08/2014
ავტორი:

6b593b1397a3 დღევანდელი ამონარიდების ავტორია : იღუმენი პეტრე მეშჩერინოვი

 1. ასეთია ნიმუში ანტიქადაგებისა
2. 
ხშირად ადამიანურ კეთილგონიერებას ვკარგავთ
 3. მისტიფიკატორული მორჩილება

 

ასეთია ნიმუში ანტიქადაგებისა

ისევე, როგორც ყოველი ადამიანი ერთმანეთისაგან განსხვავდება და ყველას თავისი შესაძლებლობა აქვს, გარეგნული ეკლესიურობისა და ეკლესიის დისციპლინარული ნორმებიც თითოეულისათვის ინდივიდუალური უნდა იყოს. ეკლესიის არსი იმაში კი არ არის, რომ ყველასათვის საერთო „ჩარჩოებში“ მოათავსოს ადამიანი, არამედ მან გონივრულად და ინდივიდუალურად ისარგებლოს იმ საშუალებებით, რაც ეკლესიას აქვს და იპოვოს თავისი გზა ქრისტესაკენ. ამაში ვლინდება ეკლესიისათვის დამახასიათებელი უდიდესი პატივისცემა პიროვნებისადმი, მისი თავისუფლებისადმი და მისდამი ნდობა. ჩვენთან, სამწუხაროდ, სწორედაც პიროვნებისადმი პატივისცემა მოისუსტებს. ითვლება, რომ ეკლესიაში ყველა ერთნაირი უნდა იყოს, რომ ყოველი ადამიანისთვის მხოლოდ ერთი და იგივე ხსნის რეცეპტია გამოწერილი; მაგრამ ეკლესია, სრულიადაც არაა ყაზარმა, სადაც ყველა ვალდებულია „იცხოვროს მწყობრში“.

სრულად »