ცხოვრების საზრისის მართლმადიდებლური გაგება

22/01/2015
ავტორი:

The essence of of lifeავტორი: პროფესორი ალექსეი ოსიპოვი

ცხოვრებისეული საზრისის პრობლემა ჭეშმარიტებისა და იდეალის ძიების პრობლემაა. მისი შემეცნება განსაზღვრავს ადამიანის მოღვაწეობისა და ხასიათის ძირითად მიმართულებას. თუკი არსებითად განვიხილავთ, ამ პრობლემის გადაწყვეტას განაპირობებს ადამიანის კერძო ეგზისტენციალური განწყობა: მისი თავისუფლება, სულიერი და ზნეობრივი მდგომარეობა. ისტორიულ არენაზე ამ საკითხის გადაწყვეტის პრეტენზიას სამი ძირითადი ძალა აცხადებს: რელიგია, ფილოსოფია და მეცნიერება. მათი პასუხები მოკლედ შეიძლება ამგვარად გადმოვცეთ: რელიგია, რომელშიც მოვიაზრებთ რწმენის დასრულებულ სისტემას, სადაც ღმერთისა და საუკუნო ცხოვრების იდეა უმთავრესია, – ცხოვრების საზრისს ხედავს ღმერთთან ერთიანობაში. თავის მხრივ, ფილოსოფია ცხოვრების საზრისს ჭეშმარიტების რაციონალურ შეცნობაში ხედავს. რაც შეეხება მეცნიერებას, მისთვის ამ საკითხის გადაჭრა სამყაროს მაქსიმალური შემეცნებითაა შესაძლებელი. ბუნებრივია, ეს პასუხები მოითხოვს ყოვლისმომცველ ინტერპრეტაციას.

სრულად »

მართლმადიდებლობის გზა ( ნაწილი VI – დასასრული)

20/01/2015
ავტორი:

ware_orthodox_wayავტორი: ეპისკოპოსი კალისტე უეარი

(დასასრული)

(I თავი იხილეთ აქ )
(II თავი იხილეთ აქ )
(III თავი იხილეთ აქ )
(IV თავი იხილეთ აქ )
(V თავი იხილეთ აქ ) 

 

VI თავი
ღმერთი _ როგორც ლოცვა

 

ცხოველ არღარა მე ვარ, არამედ ცხოველ არს ჩემ თანა ქრისტე

გალატელთა 2:20

ლოცვის გარეშე არ არსებობს სიცოცხლე, მის გარეშე მხოლოდ უაზრობა და საშინელებაა.
მართლმადიდებლობის სული ლოცვის ნიჭში მდგომარეობს.

ვასილ როზანოვი

ძმებმა ჰკითხეს აბბა აგათონს: “ყველა საქმეებს შორის, რომლებსაც ვასრულებთ, რომელია ის სათნოება, რომელიც უმეტეს ძალისხმევას მოითხოვს?” მან უპასუხა: “მომიტევეთ, მაგრამ ვფიქრობ, არ არსებობს ლოცვაზე დიდი მოღვაწეობა. ყოველთვის, როდესაც ადამიანს სურს ილოცოს, მისი მტრები, დემონები, ცდილობენ ხელი შეუშალონ, რადგან იციან, რომ არაფერი ისე არ ეღობება მათ მოქმედებებს წინ, როგორც ღმერთისადმი აღვლენილი ლოცვა. ყველაფერ დანარჩენში, რასაც ადამიანი შეუპოვრად აკეთებს, ის განსვენებას ჰპოვებს, მაგრამ იმისათვის, რომ ლოცვა შესძლოს, ადამიანმა უკანასკნელ ამოსუნთქვამდე უნდა იბრძოლოს.
უდაბნოს მამების გამონათქვამები

სრულად »

უფლის განკაცების საღვთისმეტყველო ასპექტები

12/01/2015
ავტორი:

the-nativityfixedsmallავტორი: თეიმურაზ ბუაძე
თეოლოგიის დოქტორი

წმინდა მამათა მიერ მართლმადიდებლობის ბურჯად წოდებულ ათანასე დიდის უფლის შობასთან დაკავშირებულ ერთ ადრინდელ შრომაში („სიტყვის განკაცების შესახებ“) ვკითხულობთ საღვთისმეტყველო ფორმულას, რომელიც მანამდე არნახული მომხიბვლელი ლაკონურობითა და არსობრივი სიღრმით გამოხატავს ღვთის განგებულებას კაცთა მოდგმის  საბოლოო მიზანთან დაკავშირებით – „ღმერთი განკაცდა, რათა ადამიანი გაღმრთობილიყო“. წმინდა ათანასე ალექსანდრიელი აცხადებს, რომ ღმერთის განკაცება ადამიანის გაღმრთობის აუცილებელი წინაპირობაა.

სრულად »

პატრიარქის საშობაო ეპისტოლე

Shoba (1)გილოცავთ შობის  დღესასწაულს

გთავაზობთ უწმინდესისა და უნეტარესის სრულიად საქართველოს კათოლიკოს პატრიარქის ილია II ს საშობაო ეპისტოლეს

ტექსტს კითხულობს არქიდიაკონი დემეტრე (დავითაშვილი)

სამების საკათედრო ტაძარი

ქრისტეშობა 2015 წელი.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

“ყოვლადსამღვდელონო მღვდელმთავარნო, ღირსნო მოძღვარნო, დიაკონნო, ბერ-მონოზონნო, ჩემო საყვარელო სულიერო შვილებო: ქართველებო, აფხაზებო, ოსებო, ბერძნებო, რუსებო, უდიებო, სომეხნო, აზერბაიჯანელნო…, ყოველნო შვილნო საქართველოს წმინდა მართლმადიდებელი ეკლესიისა, სამშობლოში მკვიდრნო და ჩვენი ქვეყნის საზღვრებს გარეთ მცხოვრებნო თანამემამულენო, გიხაროდეთ! სრულად »

საახალწლოდ

news_44426წმინდა ილია მართალი (ჭავჭავაძე)

წყარო: reportiori.ge

ჩვენ გვესმის და ადვილად გამოსაცნობიც არის, რისთვის გვიხარიან იესო ქრისტეს შობის დღე. გვესმის ეს დიდი დღე რისთვის არის დიდი, რისთვის არის ყოველ-წლივ სიხარულით და მილოცვით მისაგებებელი, რისთვის არის სადღესასწაულო დიდისა და პატარასათვის. ამ დღეს დაიბადა სიკვდილითა სიკვდილის დამთრგუნველი და ცხოვრების მომნიჭებელი მაცხოვარი ქვეყნისა, ღმერთი ყოვლად მოწყალებისა და ყოვლად მსხნელის სიყვარულისა. ღმერთი ნუგეშინისმცემელი უძლურისა და უღონოსი, დავრდომილთა აღმადგენელი, სნეულთა მაურვებელი, ცოდვილთა შემწყნარებელი, მაშვრალთა და ტვირთმძიმეთა მეოხ-პატრონი და მწყალობელი. სრულად »

ადამიანი ღმერთის წინაშე

29/12/2014
ავტორი:

Metr Anthony დიალოგი ათეიზმსა და საბოლოო განკითხვაზე

 ავტორი: მიტროპოლიტი ანტონ სუროჟელი

ვფიქრობ, რომ ათეიზმი, როგორც „ცდისეული ცოდნა“ – გაუგებრობაა. იდეოლოგიურად ათეიზმი, ათეიზმის ფილოსოფია უბრალოდ შეიძლება შეესაბამებოდეს იმ აღზრდას, რომელიც მიიღეთ, მაგრამ როდესაც ადამიანი ამბობს: „ღმერთის შესახებ არაფერი ვიცი, და ამიტომ შეუძლებელია ის არსებობდეს“, – ეს ძალიან პრიმიტიული მიდგომაა. მე შემიძლია ვიყო ბრმა ან ყრუ, არაფერი ვიცოდე მუსიკის და ხილული სამყაროს შესახებ, მაგრამ ეს არ ამტკიცებს მის არარსებობას. ეს შეიძლება გართულდეს იმით, რომ ადამიანები ბოროტის ნებით ან თვითონ დაბრმავებულები (არსებობს ასევე სხვა მიზეზები: მე მოგცემთ ერთ ძალიან ცნობისწადილის აღმძვრელ მაგალითს) სხვებს უკეტავენ რწმენისკენ მიმავალ გზას, იმით, რომ უბრალოდ ცდილობენ როგორღაც მოაკვდინონ რწმენის უნარი, დაჰყავთ რწმენა რაღაც რელიგიურ მდგომარეობამდე, მაშინ, როდესაც მან გაცილებით ფართო არეალი უნდა მოიცვას. სრულად »

1948 წელს მოსკოვში გამართული მართლმადიდებელ ეკლესიათა თათბირი და კალენდრული საკითხი

Nativity1

25 დეკემბერი ახალი სტილით – დღე როდესაც მართლმადიდებლური სამყაროს ერთი ნაწილი [1] აღნიშნავს ერთ-ერთ უდიდეს ქრისტიანულ დღესასწაულს – ქრისტეშობას. სწორედ ამ პერიოდში უფრო ხშირად გვესმის ხოლმე საუბრები ანდა კამათები ეკლესიის კალენდართან დაკავშირებით. მართლმადიდებლური სამყარო ქრისტეშობას (ისევე როგორც სხვა უძრავ დღესასწაულს) აღნიშნავს სხვადახხვა დღეებში. ქრისტეშობის დღესასწაულის შემთხვევაში ესაა 25 დეკემბერი “ახალი” ან უფრო სწორედ კი შესწორებული იულიუსის კალენდრით, და 25 დეკემბერი – “ძველი” ანუ იულიუსის კალენდრით, რაც დღესდღეისობით “ახალი” სტილის მიხედვით 7 იანვარზე მოდის [2]. ორი კალენდრის და რიგ შემთხვევაში კი ორი პასქალიის არსებობა ერთ ეკლესიაში თავისთავად სამწუხარო ფაქტია, თუმცა ეკლესიისათვის ეს სიახლეს არ წარმოადგენს. ეკლესია კალენდრულ საკითხს ყოველთვის განიხილავდა პრაქტიკულ და არა დოგმატურ ჭრილში, ის ისტორიულად უშვებდა ისეთი დღესასწაულის, როგორიც თავად აღდგომაა, ეკლესიის სხვადასხვა ნაწილის მიერ სხვადასხვა დღეებში აღნიშვნას. ამით ეკლესიის ერთობა და სიყვარული არ ილახებოდა [2]. ამ მხრივ საინტერესოა 1948 წელს მოსკოვში გამართული მსოფლიო მართლმადიდებელი ეკლესიების შეხვედრის დადგენილება ამ საკითხთან დაკავშირებით, რაც კიდევ ერთხელ მოწმობს რომ ეკლესიური ერთიანობა და სიყვარული ნებისმიერ კალენდარზე მაღლა დგას [3].

აქვე ვსარგებლობთ რა სიტუაციით ყველას, განსაკუთრებით კი შესწორებულ იულიუსის კალენდარზე მყოფ ჩვენს მართლმადიდებელ ძმებს და დებს, ვულოცავთ ქრისტეშობის დღესასწაულს!

ნაშრომი ბლოგისათვის საგანგებოდ რუსულიდან თარგმნა და მოამზადა დიაკვანმა ირაკლი წაქაძემ

სრულად »