ეპისტოლე დიოგნეტესადმი

17/04/2015
ავტორი:

09-croce-di-cristo - უცნობი ავტორი  ( II საუკუნე)

ვხედავ, რომ მეტად მოსურნე ხარ, რჩეულო დიოგნეტე, შეისწავლო ქრისტიანთა ღვთისმსახურება. გულმოდგინედ ეძიებ, რომ მთელი სისრულით გაიგო მათ შესახებ ყოველივე, თუ რომელ ღმერთს ერწმუნენ ისინი, ანდა როგორ მსახურებენ მას, რამეთუ ქრისტიანები ამ სამყაროს განეკრძალვიან, ხოლო სიკვდილს არარად რაცხენ. არც ელინთა ცრუ ღმერთებს თვლიან ისინი ღმერთებად, არც იუდეველთა ღვთისმოშიშებას[1] იწყნარებენ. გინდა გაიგო იმ წრფელი სიყვარულის[2] შესახებ, მათ შორის რომ სუფევს. იმასაც ეძიებ, თუ რა არის ეს ახალი ტომი ანდა ახალი წესი ცხოვრებისა, რომელიც ადრე არ იყო და ამჟამად გაჩნდა.

სრულად »

იესო ქრისტეს აღდგომის მნიშვნელობა ადამიანისთვის

agdgoma1-874x492ავტორი – თეიმურაზ ბუაძე

აღდგომის ღამეს ეკლესიაში წმინდა იოანე ოქროპირის უაღრესად შთამბეჭდავი, გამარჯვების სიხარულით აღბეჭდილი ჰომილია იკითხება, რომელშიც ნათქვამია, რომ „ჯოჯოხეთი დასაცინი გახდა”, რადგან მოტყუვდა: კაც იესოში ღმერთი ვერ დაინახა; სურდა ადამიანის მიღება, მაგრამ ქრისტეს ღვთაება ვერ დაიტია და განქარდა.

იგივე აზრს იმეორებს დიდი კაპადოკიელი მამა, წმინდა გრიგოლ ნოსელი. მისი თქმითაც, სატანა „ანკესს წამოეგო”, როცა კაცთან ერთად ღმერთის გადაყლაპვა მოინდომა, რამაც მისი ძალაუფლების დამხობა გამოიწვია, რადგან მას ღმერთის დატყვევება არ შეეძლო. წმინდა გრიგოლი ასწავლის, რომ სატანის ამ შეცდენით ადამიანების გამოსყიდვა მოხდა. სრულად »

სააღდგომო ეპისტოლე

13/04/2015
ავტორი:

2355c03020.images.new_photo.advert-folder.patriarqiუწმინდესის და უნეტარესის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ს სააღდგომო ეპისტოლე  

ყოვლადსამღვდელონო მღვდელმთავარნო, მოძღვარნო, დიაკონნო, ბერ-მონოზონნო, ყოველნო ერთგულნო და თავდადებულნო შვილნო საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიისა, საქართველოს მკვიდრნო და დროებით სამშობლოს გარეთ მცხოვრებნო თანამემამულენო

“მაშ, ადიდეთ ღმერთი თქვენი სხეულით და სულით, რომელნიც არიან ღმრთისა” (კორინ. 6,20)

“ლხენით ვილხენ უფალში და ხარობს ჩემი სული ჩემს ღმერთში, რადგან შემმოსა ხსნის სამოსელით” (ეს.61,10)

“დღეს აღდგომისა დღე არს, განვბრწყინდებოდეთ აწ ერნო…” (ზატიკი)

უფალი, “რომელიც მიეცა ჩვენი ცოდვებისათვის, აღსდგა ჩვენს განსამართლებლად. (რომ.4.25) და სიკვდილიცა მოკლულ იქმნა მის მიერ (პარაკლ.) გიხაროდეთ!

ქრისტე აღდგა!

სრულად »

დიდი მარხვა, ნაწილი 5–6 (დასასრული)

10/04/2015
ავტორი:

525740ავტორი: პროტოპრესვიტერი ალექსანდრე შმემანი

წიგნიდან: “დიდი მარხვა”

ნაწილი 5–6 (დასასრული)

3. დიდი მარხვის კვირადღეები

დიდი მარხვის ყოველ კვირადღეს ორი მნიშვნელობა აქვს. ერთი მხრივ, ყოველი მათგანი იმ რიტმში შედის, რომლითაც მარხვის სულიერი „დიალექტიკა“ ვლინდება. მეორე მხრივ, ეკლესიის ისტორიული განვითარების პროცესმი დიდი მარხვის თითქმის ყოველმა კვირადღემ კიდევ მეორე მნიშვნელობაც მიიღო. ასე მაგალითად, პირველ კვირადღეს აღინიშნება კრება მართლმადიდებლობისა (მართლმადიდებლობის ზეიმი), რითაც მოიხსენიება ხატმბრძოლობაზე გამარჯვება და ხატთაყვანისცემის აღდგენა 843 წელს კონსტანტინეპოლში. ამ დღესასწაულის დიდ მარხვასთან კავშირი მხოლოდ ისტორიულია: მართლმადიდებლობის პირველი ზეიმი სწორედ ამ კვირადღეს აღნიშნეს. იგივე შეიძლება ითქვას იმაზე, რომ დიდი მარხვის მეორე კვირადღე წმინდა გრიგოლ პალამას ხსენებას ეძღვნება. მისი მტრების გაკიცხვა და მისი მოძღვრების გამართლება ეკლესიამ XIV საუკუნეში მართლმადიდებლობის მეორე ზეიმად აღიარა და ამიტომაც ამ მოვლენის აღნიშვნა დიდი მარხვის მეორე კვირადღეს დაწესდა. თუმცა ორივე ეს დღესასწაული ძალიან მნიშვნელოვანია, ისინი მაინც არ უკავშირდებიან დიდ მარხვას, როგორც ასეთს, და ამიტომაც მათ ცალკე არ განვიხილავთ. წმინდა იოანე სინელის (კლემაქსის) ხსენებას მარხვის მეოთხე კვირას და წმინდა მარიამ მეგვიპტელის ხსენებას მეხუთე კვირას გაცილებით უფრო მჭიდრო და არსებითი კავშირი აქვს დიდ მარხვასთან. ორივე წმინდანში ეკლესია არა მხოლოდ ასკეტიზმის მატარებელს ხედავს, არამედ მის ყველაზე სრულყოფილ ნიმუშსაც. წმინდა იოანე სინელი თავისი ნაწერებით, წმინდა მარიამ ეგვიპტელი კი თავისი ცხოვრებით წარმოგვიდგენს ამ მაგალითს. ამ წმინდანთა ხსენებამ მარხვის მეორე ნახევარში უნდა გაამხნევოს და ანუგეშოს მორწმუნენი მათ სულიერ ბრძოლაში დიდი მარხვის მთელი მოსაგრეობის მანძილზე. და რადგანაც ასკეტიზმის მხოლოდ მოხსენიება კი არა, მისი ცხოვრებაში განუწყვეტელი გამოყენებაა საჭირო, ამ ორი წმინდანის ხსოვნა კი ჩვენს პირად სამარხვო მოსაგრეობას უახლოვდება, ჩვენ ამაზე საგანგებოდ ვისაუბრებთ წიგნის ბოლო თავში.

სრულად »

ღვთისმსახურება და სამღვდელოება

02/04/2015
ავტორი:

p1020713ავტორი: დეკანოზი კორნელი კეკელიძე

მოხსნება, წაკითხული სრულიად საქართველოს 1917 წლის საეკლესიო კრებაზე

 

საქართველოს ეკლესიას, როგორც წევრს აღმოსავლეთის მართლმადიდებლობითი ეკლესიისას, აქვს მეტად რთული და ვრცელი რიტუალი, ე.ი. ღვთისმსახურების წესრიგი. ჩვენი ღვთისმსახურება იმდენად ვრცელია, რომ ძნელად თუ ვინმე მოიპოვება ისეთი, რომელმაც შესძლოს ტიბიკოსიბური ლოცვა ბოლომდის მოისმინოს.

სტივ რობინსონი: ეკლესია და ჰომოსექსუალიზმი

30/03/2015
ავტორი:

ot4ujdenie-580x386ჩემი ცოდვა – არ არის ჩემი არსი

ბეკი. სულ რამოდენიმე თვეა, რაც ისევ მორწმუნე ქრისტიანი გახდა იმ ახალგაზრდული შეკრებების მერე, რომლებმაც ძლიერი ზეგავლენა მოახდინეს მასზე. იჯდა ჩემთან სამზარეულოში და გაჭირვებით იკავებდა ემოციებს საკუთარი წარსულის მოყოლისას. ბარები გეებისთვის, მეგობარი გოგონა, მასთან უკანასკნელი ურთიერთობები, რომლებიც შეწყვიტა. ახლა, უკვე როგორც ლოტის ცოლს, დიდი სურვილი აქვს, დაიბრუნოს წარსული, რადგან ვერც ემოციური კმაყოფილება და ვერც თანადგომა ეკლესიურ საზოგადოებაში ვერ ჰპოვა.

  პოლი.  მისით ყველა აღფრთოვანებული იყო, საძმოს ლიდერი, სემინარიელი. საერთო საცხოვრებლის ოთახში ნახეს სხვა ახალგაზრდასთან. ყველაფერს მოჰყვა მას შემდეგ, რაც სასწავლო დაწესებულების ადმინისტრაციას შეხვდა იმისათვის, რომ მისი ბედი გადაეწყვიტათ.  ჰქონდა შეგრძნება, რომ ყველაფერი დამთავრდა და თვითმკვლელობით აპირებდა სიცოცხლის დამთავრებას.

  უილიამი. ახალგაზრდული ჯგუფის ლიდერი იყო. საწოლში ნახეს სხვა ახალგაზრდასთან. როგორც ახალგაზრდული საქმეების პასტორის თანაშემწემ, მშობლებისა და მათი შვილების შეკრება ვითავე, რათა ამ მოვლენაზე გვემსჯელა.

  ჯო. დამხმარედ ვიქირავე გიფსოკარდონით მოსაპირკეთებელი სამუშაოებისთვის და მალე ახლო მეგობრები გავხდით.  როდესაც ჩემს მიმართ ნდობა აღეძრა, საშინელი წარსულის შესახებ მომიყვა: სექსუალური ძალადობა გაშვილებულ ოჯახში, ცხოვრება ჰოლივუდში და პროსტიტუცია ნარკოტიკების საშოვნელი ფულის გამო. ჩემს ყოფილ პროტესტანტულ ეკლესიაში მოვნათლე. სამი წლის შემდეგ ზედმეტი დოზის მიღებით გარდაიცვალა.

სრულად »

დიდი მარხვა, ნაწილი 4 (გაგრძელება)

26/03/2015
ავტორი:

525740ავტორი: პროტოპრესვიტერი ალექსანდრე შმემანი

წიგნიდან: “დიდი მარხვა”

დასაწყისი(ნაწილი 1)

2 ნაწილი

3 ნაწილი

თავი 4. დიდი მარხვის მოგზაურობა

1. დასაწყისი: დიდი კანონი

ახლა უნდა დავუბრუნდეთ დიდი მარხვის, როგორც მოგზაურობის, იდეასა და გამოცდილებას. ამ მოგზაურობის მიზანია, ერთი სულიერი მდგომარეობიდან მეორეში გადაგვიყვანოს. როგორც უკვე ვთქვით, თანამედროვე ქრისტიანთა უმრავლესობას არ ესმის დიდი მარხვის ეს მიზანი და მასში მხოლოდ წელიწადის იმ პერიოდს ხედავს, როცა მათ რელიგიური მოვალეობების შესრულება ეკისრებათ. ზიარება (წელიწადში ერთხელ!) და საკვების გარკვეული მეზღუდვების დაცვა, რომელიც სულ მალე ანაზღაურდება აღდგომის დღესასწაულზე მარხვის შეწყვეტით. იმის წყალობით, რომ არა მარტო საერონი, არამედ მრავალი სამღვდელო პირიც შეურიგდა დიდი მარხვის ამგვარ გამარტივებულსა და ფორმალურ გაგებას, მარხვის ჭეშმარიტი სულისკვეთება თითქმის განიდევნა ჩვენი ცხოვრებიდან. დიდი მარხვის საღვთისმეტყველო და სულიერი მნიშვნელობის აღდგენა ჩვენი უმნიშვნელოვანესი და არსებითი ამოცანაა, მაგრამ ეს აღდგენა მხოლოდ დიდი მარხვის საღვთისმსახურო რიტმისა და აგებულების ჭეშმარიტი გაგების შემთხვევაშია შესაძლებელი.

სრულად »