ახალი ამბები

პაპი ფრანცისკე: პატრიარქი ილია განსაკუთრებულია

Francesco-ed-Elia-II2016 წლის 30 სექტემბერს საქართველოს ეწვია რომის პაპი ფრანცისკე, არეოპორტში მას დახვდა მისი უწმინდესობა, პატრიარქი ილია, რომელმაც რომის ეკლესიის მეთაურს მოგვიანებით საკუთარ რეზიდენციაში უმასპინძლა, ხოლო 1 ოქტომბერს რომის პაპმა და საქართველოს პატრიარქმა სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარში, მაცხოვრის კვართთთან (რომელიც ქრისტიანთა ერთობის სიმბოლოა), მდუმარედ ილოცეს და აღასრულეს უძველესი საერთო-ქრისტიანული ლიტურგიული ჟესტი – სვეტი ცხოველის წინ სანთლები დაანთეს.

პატრიარქმა ილიამ და პაპმა ფრანცისკემ ერთმანეთს ლოცვაში მოხსენების პირობა მისცეს, რაც ამ შეხვედრის შემდეგ არსებულ გულთბილ მიმოწერაშიც დასტურდება.

რომის ეპისკოპოსისათვის განსაკუთრებით შთამბეჭდავი აღმოჩნდა საქართველოს ეკლესიის მეთაურის ღრმა სულიერება, რაც არაერთხელ ახსენა სხვადასხვა ინტერვიუებისა და შეხვედრებისას.

2016 წლის 3 ოქტომბერს, როდესაც საქართველო-აზერბაიჯანში ვიზიტის შემდეგ რომში ბრუნდებოდა, თვითმფრინავის ბორტზე ჟურნალისტებთან შეხვედრისას პაპმა განაცხადა, რომ მისთვის ნამდვილი “აღმოჩენა იყო საქართველოს პატრიარქი, ადამიანი უდიდესი და ღრმა რწმენით”. ამავე წლის 5 ოქტომბერს, პაპმა საკვირაო აუდიენციაზე მილიონობით ქრისტიანს აუწყა თავისი ვიზიტის გამოცდილება და საქართველოს პატრიარქთან შეხვედრით აღფრთოვანება.

მოგვიანებით, 2016 წლის 17 ნოემბერს პაპმა გაზეთ avvenire-სთვის მიცემულ ინტერვიუში ემოციურად აღწერა პატრიარქ ილიასთან შეხვედრა: “სულიერი სიმფონია, რაც მე მასთან განვიცადე ძალიან ღრმა იყოთავი ვიგრძენი წმინდანის, ღვთისკაცის წინაშე, ხელი ჩამკიდა, მითხრა ულამაზესი რაღაცეები, უფრო ლამაზი ჟესტებით ვიდრე სიტყვებით”.

ამა წლის 5-7 მაისს რომის პაპი ფრანცისკე იმყოფებოდა ბულგარეთსა და ჩრდილოეთ მაკედონიაში. რომისკენ მომავალმა, ჟურნალისტებთან საუბრისას, სამი წლის შემდეგ კვლავ განსაკუთრებულად გაიხსენა საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქთან შეხვედრა: “მე შემიძლია გითხრათ გულწრფელად, რომ პატრიარქებს შორის შევხვდი ღვთის კაცებს. ნეოფიტე [ბულგარელი] ღვთის კაცია, მაგრამ ის, ვისაც გულით ვატარებ, ჩემთვის გამორჩეულად მნიშვნელოვანი [სხვა პატრიარქებს შორის] არის ილია II, საქართველოს პატრიარქი, ნამდვილი ღვთის კაცი, რომელმაც ჩემზე კეთილი გავლენა იქონია”.

მოამზადა მღვდელ-მონაზონმა ლეონიდე ებრალიძემ

მიტროპოლიტ ილარიონის ვიზიტი და აფხაზეთის რეაქცია უკრაინის ავტოკეფალიაზე

 

40012799_1480376145439867_1935290878935433216_nმღვდელ-მონაზონი ლეონიდე ებრალიძე

უკრაინის საკითხზე მხარდაჭერის მოპოვების მიზნით მოსკოვის საპატრიარქოს საგარეო საქმეთა განყოფილების თავმჯდომარემ, მიტროპოლიტმა ილარიონ ალფეევმა 2018 წლის აპრილის შემდეგ რამდენიმე ტურნე მოაწყო აღმოსავლეთის პატრიარქებთან. ბოლო პერიოდში, 15 ნოემბერს სტუმრობდა ალექსანდრიის ეკლესიას[i], 17 ნოემბერს ანტიოქიას,[ii] 19 ნოემბერს კვიპროსს[iii]. 29 ნოემბერს ანტიოქიის საპატრიარქოს მოსკოვის საპატრიარქომ გაუგზავნა ფულადი დახმარება, სირიის ომისას დანგრეული ტაძრების აღსადგენად[iv]. მოსკოვის საპატრიარქოს თანამშრომლები 7 ნოემბერს სტუმრობდნენ ბულგარეთის ეკლესიას[v], 15 ნოემბერს ჩეხეთისა და სლოვაკეთის ეკლესიას[vi], 23 ნოემბერს ამერიკის მართლმადიედებელ ეკლესიას[vii].

ამა წლის 10 დეკემბერს მიტროპოლიტი ილარიონ ალფეევი თბილისშიც ჩამობრძანდა. მან საქართველოს საპატროარქოში ჩამოასვენა წმ. აღმსარებლის, იღუმენია თამარ მარჯანიშვილის წმინდა ნაწილები.

რუსი იერარქის ვიზიტის შესახებ ინფორმაციის გავრცელებისთანავე სოციალურ ქსელებში საზოგადოების მიერ გამოითქვა ეჭვი, რომ მისი ვიზიტის მიზანი მხოლოდ წმინდა ნაწილების ჩამოსვენება არ უნდა ყოფილიყო. მართლაც, საქართველოს საპატრიარქომ, ოფიციალური საიტის მეშვეობით, მალევე შეატყობინა მრევლს, რომ საპატრიარქოში გამართულ შეხვედრაზე “მეუფე ილარიონმა შეშფოთება გამოხატა უკრაინის პრობლემების გამო და საქართველოს ეკლესიას გადმოსცა საბუთები, სადაც დაფიქსირებულია რუსეთის ეკლესიის პოზიცია[viii].

ამავე განცხადებაში საქართველოს საპატრიარქოს ადმინისტრაციამ კიდევ ერთხელ გაიმეორა ამა წლის 10 სექტემბრის განცხადებაში დაფიქსირებული პოზიცია: სანამ არ მოხდება საკითხის შესწავლა და საკითხში ჩართული ეკლესიების მხრიდან პოზიციათა საბოლოო დაფიქსირება, და მათი სინოდალური განხილვა, მანამდე საქართველოს ეკლესია თავს შეიკავებს შეფასებისგან[ix].

თავად მოსკოვის საპატრიარქოს საგარეო საქმეთა განყოფილების ოფიციალური საიტი კი რუსი იერარქის თბილისში ვიზიტის ერთადერთ მიზეზად ასახელებს წმინდა ნაწილების გადმოცემას[x].

ეს ერთადერთი შემთხვევა არ არის, როდესაც მოსკოვის საპატრიარქოს წარმომადგენლის ვიზიტის რეალური მიზანი არ სახელდება ამავე საპატრიარქოს საინფორმაციო ქსელებში. მაგალითად, მას შემდეგ, რაც ამა წლის 20 აპრილს კონსტანტინოპოლის საპატრიარქოს წმინდა სინოდმა მიიღო გადაწყვეტილება ოფიციალურ წარმოებაში მიეღო უკრაინის ავტოკეფალიის საკითხი, მიტროპოლიტმა ილარიონმა წამოიწყო უკრაინის თემაზე პირველი ტურნე და თითქმის ყველა ადგილობრივი ეკლესია მოიარა. ამ პირველი ტურნეს ფარგლებში, 4 ივნისს იმყოფებოდა თბილისშიც და მოსკოვის საპატრიარქოს მედია-საშუელებებს არც ამ შემთხვევაში განუცხადებიათ, რომ ვიზიტის რეალური მიზანი უკრაინის საკითხში საქართველოს საპატრიარქოს მხარდაჭერის მოპოვების მცდელობა იყო[xi]. ამჯერადაც, მიტროპოლიტ ილარიონის ვიზიტის რეალური მიზანი ისევ საქართველოს საპატრიარქომ შეატყობინა საკუთარ მრევლს, ოფიციალური საიტის მეშვეობით[xii].

ეკლესიას დასამალი არაფერი უნდა ჰქონდეს და საქართველოს საპატრიარქოს ადმინისტრაციაც უდაოდ სწორედ იქცევა, როდესაც ახერხებს ქართველი მრევლის ინფორმირებას ვიზიტების რეალურ შინაარსთან დაკავშირებით.

მეორეს მხრივ, ჩნდება კითხვა, თუ რატომ მალავს თავად რუსული მხარე მიტროპოლიტის ვიზიტის რეალურ მიზანს?!

შესაძლოა იმიტომ, რომ მოსკოვში შესანიშნავად იციან ქართველი და უკრაინელი ხალხის მეგობრობის შესახებ, იციან რომ საქართველოში მოსახლეობის დიდი ნაწილი და განსაკუთრებით კლეროსი რუსულად თუ არ ლაპარაკობს კითხულობს მაინც, ისიც იციან, თუ რამდენი ვიზიტორი ჰყავს ჩვენი ქვეყნიდან მათ ოფიციალურ საიტებს (რაც თავისთავად ცუდი არ არის), ამიტომ იჩენენ სიფრთხილეს, რათა ქართული საზოგადოებისათვის რუსული საეკლესიო პოზიციის ღიად თავსმოხვევამ უკურეაქცია არ გამოიწვიოს.

აღნიშნულზე ბევრი თეორია შეიძლება გამოითქვას, სწორიც და მცდარიც, მაგრამ ამ შემთხვევაში ჩვენთვის საინტერესოა არა მოსკოვის საპატრიარქოს მხრიდან ასეთი დაფარული პოლიტიკის წარმოების მოტივი, არამედ მისი წარმოების მეთოდი, რადგან სწორედ მეთოდში სინთეზირდებიან მიზნები და მიზეზები. მოსკოვურ მეთოდთან დაკავშირებით კი, სახარებისეული სიბრძნე გვასწავლის რომ “ვინც კარიდან არ შედის ცხვრის სადგომში, არამედ სხვა გზით გადადის, ქურდია და ავაზაკი” (იოან. 10:1).

სამწუხაროდ მოსკოვი სხვის სადგომში შესვლას მხოლოდ შეფარული, ერთდღიანი ვიზიტებით არ ახორციელებს. თითქმის სამი ათეული წელიწადია მოსკოვის საპატრიარქო საქართველოს ოკუპირებულ ტერიტორიებზე “სხვა გზით გადადის” და ცდილობს აფხაზეთის საეკლესიო საკითხი პოლიტიკური სპეკულაციის საგნად აქციოს: თითქოს კონსტანტინოპოლის საპატრიარქოს განზრახული ჰქონდეს აფხაზეთის ეპარქიისათვის ავტოკეფალიის მინიჭება.

აქ რამდენიმე დეტალზე უნდა გავამახვილოთ ყურადღება. უპირველეს ყოვლისა უნდა ითქვას, რომ ასეთ ინფორმაციას ქართულ საზოგადოებაში გამოკვეთილად პრორუსული (და სავარაუდოდ რუსული დაფინანსების მქონე) მედია-საშუალებები ტირაჟირებენ[xiii].

შემდეგი დეტალი, რომელიც არ უნდა გამოგვრჩეს მხედველობიდან, არის ის, რომ თითქოს ორ ნაწილად გაყოფილ აფხაზ სასულიერო პირებში დიდი უმრავლესობა (12 მღვდელი) მოსკოვურ ფრთას აქვს, რომელსაც მღვდელი ბესარიონ აპლია ხელმძღვანელობს, მოსკოვის პატრიარქის კარზე დიდად მიღებული პირი[xiv]. ეს დაჯგუფება დაკომპლექტებულია რუსეთის ეკლესიის მიერ გამოგზავნილი მღვდლებით, მოსკოვის საპატრიარქოს მხარდაჭერაზე ღიად საუბრობს თავად მღვდელი აპლიაც.

არ ვიცით მიტროპოლიტმა ილარიონ ალფეევმა მოიპოვა თუ არა უკრაინის თემაზე ადგილობრივი ეკლესიების საბოლოო მხარდაჭერა, მაგრამ “აფხაზეთის მართლმადიდებელმა ეკლესიამ” მოსკოვს სრული მხარდაჭერა გამოუცხადა. რამდენად პარადოსქულადაც არ უნდა ჟღერდეს, გავრცელებულ განცხადებაში მღვდელი აპლია თავის თანამოაზრეებთან ერთად კონსტანტინოპოლის საპატრიარქოს ადანაშაულებს უცხო საპატრიარქოს ტერიტორიაზე შეჭრაში, საეკლესიო კანონების უგულვებელყოფაში და მართლმადიდებელი ეკლესიის მოწყობის პრინციპების დარღვევაში და დაუშვებლად მიიჩნევს უკრაინის ავტოკეფალიას[xv]. ანუ ხდება მსოფლიო საპატრიარქოს დადანაშაულება იმ ყველაფერში, რასაც მოსკოვის საპატრიარქო თავად ახორციელებს საქართველოს ეკლესიის კანონიკურ ტერიტორიაზე, სწორედ აფხაზეთში და ცხინვალის რეგიონში.

კიდევ ერთი დეტალი, რომელზეც ყურადღება უნდა მივაქციოთ, არის აფხაზი მღვდლების მეორე დაჯგუფება, არქიმანდრიტ დოროთე დბარის მეთაურობით. ეს დაჯგუფება უმცირესობაში იმყოფება, შედგება მხოლოდ ორი მღვდლისაგან და მათი ძალაუფლება ვრცელდება ახალი ათონის მონასტერზე. დბარის ფიგურა ხშირად გამოიყენება როგორც ერთგვარი საფრთხობელა – თითქოს ის დაპირისპირებულია მღვდელ აპლიას დაჯგუფებასთან, შესაბამისად არამოსკოვური გავლენისაა, კონსტანტინოპოლთან დაახლოებული პირია და არსებობს საშიშროება, რომ კონსტანტინოპოლმა მას ლეგიტიმაცია მისცეს (დბარს საბერძნეთში აქვს განათლება მიღებული).

სიახლე არ არის, რომ აფხაზეთში დე ფაქტო ხელისუფლება მინიმალური დემოკრატიული ნორმების გარანტირებასაც კი ვერ ახერხებს და ყველა ის საჯარო თუ კერძო პირი, რომელიც მოსკოვური პოლიტიკის წინააღმდეგია, იქცევა დევნის ობიექტად. მაშ რა უშლია ხელს აფხაზ ხელისუბლებასა და ბესარიონ აპლიას უბრალოდ ადგნენ და გამოასახლონ ახალი ათონიდან დოროთე დბარი და საერთოდ აღკვეთონ მისი მოღვაწეობა აფხაზეთში? ეს შეკითხვა საშუალებას გვაძლევს საკითხს სხვა კუთხიდან შევხედოთ – იქნებ დბარიც რუსული პროექტია?! სხვას ვის უნდა აწყობდეს დბარის, როგორც მცხეთისა და კონსტანტინოპოლის საყდრებს შორის უნდობლობის ფაქტორის არსებობა?! მითუმეტეს, რომ დბარსა და აპლიას შორის ურთიერთობა არც ისეთი მტრულია, როგორც ამის წარმოჩენას ცდილობენ რუსული მედია-საშუალებები (იხ. ფოტო). ამ პერსპექტივიდანვე ხდება ცხადი, საიდან აქვს აფხაზეთში დბარის დაჯგუფებას ის უზარმაზარი დაფინანსება, რომელიც მას საშუალებას აძლევს აწარმოოს დიდი ავტოკეფალისტური კამპანია, შეინახოს საგამომცემლო ორგანოები, მუზეუმი, მომლოცველთა ცენტრი და ა.შ.

სანამ მოსკოვი არქიმანდრიტ დბარის “პრო-კონსტანტინოპოლურობით” აშინებს ქართულ საეკლესიო საზოგადოებას, მანამდე აფხაზეთში პრო-მოსკოვური ფრთის შემადგენლობას ყოველწლიურად აძლიერებს და ზრდის. თავად ეს მოსკოვური შემადგენლობა კი, როგორც კლიროსი მოსკოვის საპატრიარქოსი, ბუნებრივია, მოსკოვთან ერთად ეწინააღმდეგება უკრაინის ავტოკეფალიას. და ეს არის ერთგვარი ლუსტრაცია ამ საეკლესიო დაჯგუფებებისა: ამ მღვდლებისთვის, ვინც მოსკოვური არგუმენტებით აკრიტიკებენ უკრაინის ეკლესიის დამოუკიდებლობის შესაძლებლობას, აფხაზეთის ეკლესიის ავტოკეფალიის მოთხოვნა არა თავისთავადი ღირებულების აქტია, არამედ მხოლოდ რუსეთის პოლიტიკის წისქვილზე წყლის დასხმა, რადგან შეუძლებელია რომელიმე დაჯგუფება გულწრფელად ითხოვდეს ავტოკეფალიას და თან ეწინააღმდეგებოდეს ავტოკეფალიის გაცემის პრეცენდენტს.

[i] https://mospat.ru/ru/2018/11/16/news166692/

[ii] https://mospat.ru/ru/2018/11/18/news166741/

[iii] https://mospat.ru/ru/2018/11/19/news166809/

[iv] https://mospat.ru/ru/2018/11/30/news167393/

[v] https://mospat.ru/ru/2018/11/07/news166332/

[vi] https://mospat.ru/ru/2018/11/15/news166671/

[vii] https://mospat.ru/ru/2018/11/23/news166986/

[viii] http://patriarchate.ge/geo/saqartveloshi-wminda-aghmsarebel-tamaris-marjanishvili/

[ix] http://patriarchate.ge/geo/saqartvelos-sapatriarqos-ganmarteba-08-10/

[x] https://mospat.ru/ru/2018/12/10/news167864/

[xi] https://mospat.ru/ru/2018/06/04/news160640/

[xii] http://patriarchate.ge/geo/informacia-04-06-2018/

[xiii] https://www.mythdetector.ge/ka/myth/sasuliero-piris-manipulatsia-titkos-msoplio-patriarki-sapatriarkos-apkhazetis-da-tskhinvalis

[xiv] http://www.patriarchia.ru/db/text/1983961.html

[xv] https://eadaily.com/ru/news/2018/10/23/abhazskaya-cerkov-prizvala-chad-hristovyh-molitvenno-byt-s-rpc

“მამაო ჩვენოს” ახალი იტალიური თარგმანი

preghiera-contro-il-maleficioრომის კათოლიკური ეკლესიის იტალიის მღვდელმთავართა კრებამ (ეპისკოპოსთა კონფერენციამ), ამა წლის 12-15 ნოემებრს, გენერალური ანსამბლეის მიმდინარეობისას დაამტკიცა რომაული მესალის (სამღვდელო კონდაკი) იტალიური თარგმანის ახალი რედაქცია.

მესალის ახალ რედაქციაში განსაკუთრებული ყურადღება მიექცა “მამაო ჩვენოს” ტექსტის იმ მუხლის თარგმანს, სადაც განსაცდელზეა საუბარი. ძველი თარგმანი ასე გამოიყურებოდა: “e non indurci in tentazione (და ნუ ჩაგვაგდებ ჩვენ განსაცდელში)”, ახალ რედაქციაში კი იგივე ფრაზა შემდეგნაირად ითარგმნა: “e non abbandonarci in tentazione (და ნუ მიგვატოვებ ჩვენ განსაცდელში)”.

“მამაო ჩვენოს” ტექსტის ახალი, ადაპტირებული იტალიური თარგმანის აუცილებლობაზე წლების წინ საუბროდნენ ისეთი საღვთისმეტყველო ავტორტეტები, როგორებიც იყვნენ კარდინალები კარლო მარია მარტინი და ჯაკომო ბიფი. ბოლო პერიოდში პაპმა ფრანცისკემაც აღნიშნა რომ აუცილებელია ამ ტექსტის იტალიურ თარგმანში არსებული ხარვეზის გასწორება, რადგან ძველი თარგმანი სრულად ვერ გადმოსცემს ტექსტის იმ მნიშვნელობას, რომელიც მას ორიგინალში აქვს.

შესწორებული თარგმანის გამოყენება იტალიის სამღვდელოებისათვის მესალის ახალი რედაქციის დასტამბვის შემდეგ გახდება სავალდებულო.

“მართლმადიდებელ ეკლესიათა ოჯახი” – მოსკოვური ეკლესიოლოგიის კრიზისი

Intalnire-Patriarhul-Ecumenic-si-Patriarhul-Kirill-6.x71918მღვდელ-მონაზონი ლეონიდე ებრალიძე

მოსკოვის საპატრიარქომ ქ. მინსკში გამართულ 15 ოქტომბრის სინოდის სხდომაზე მიიღო გადაწყვეტილება სრულად შეწყვიტოს ევქარისტიული კავშირი კონტანტინოპოლის დედა ეკლესიასთან[1]. ამასთანავე, სინოდის სხდომის შემდეგ ბრიფინგისას, მიტროპოლიტმა ილარიონ ალფეევმა მსოფლიო საპატრიარქოსთან მიმართებაში კიდევ ერთხელ იხმარა ისეთი ტექნიკური ტერმინი, როგორიც არის “ერესი”[2].

როდესაც მოსკოვის პატრიარქი კირილე მინკსში ჩაფრინდა, აეროპორტში, ჟურნალისტებთან საუბრისას განაცხადა, რომ მინსკში ჩანიშნულია რუსეთის ეკლესიის წმინდა სინოდის სხდომა, რომელზეც, პატრიარქის თქმით, განიხილავენ სხვადასხვა საკითხს, მათ შორის “მართლმადიდებელ ეკლესიათა ოჯახში მიმდინარე თანამედროვე მოვლენებს”[3].

რა თქმა უნდა ეს პირველი შემთხვევა არ არის, როდესაც პატრიარქი კირილე, ან საპატრიარქოს წარმომადგენელი ღვთისმეტყველები, მიტროპოლიტ ილარიონ ალფეევით სათავეში, მართლმადიდებელ ეკლესიაზე საუბრისას იყენებენ ასეთ ტერმინებს, როგორიც არის “მართლმადიდებელ ეკლესიათა ოჯახი”, “მართლმადიდებელ ეკლესიათა თანამეგობრობა / თანამშრომლობა[4]” და ა.შ.

ჩვენ ერთხელ უკვე ვისაუბრეთ იმაზე, რომ მოსკოვის საპატრიარქო არის ექსპორტიორი ხარვეზებით სავსე ეკლესიოლოგიისა[5], ამ ეკლესიოლოგიის ფესვები კი არც მეტი, არც ნაკლები პროტესტანტიზმში იძებნება და დასახელებული ფორმულების მუდმივი გამოყენება მართლმადიდებელი ეკლესიის ერთობის კონტექსტში, მნიშვნელოვან სიგნალს შეიცავს მათი ავტორების ეკლესიოლოგიური ხედვის შესახებ.

ჩანს მოსკოველებისთვის მართლმადიდებელი ეკლესია წარმოადგენს ადგილობრივი ეკლესიების კონსორციუმს, ეს არის ერთგვარი საეკლესიო დსთ ( СНГ – დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობა), რომელში შემავალი თითოეული ერთეულიც აბსოლუტურად სუვერენულია, მაგრამ საერთო პოლიტიკას განსაზღვრავს ის, ვისაც მეტი ძალაუფლება აქვს.

მაგალითად, მოსკოვის მხრიდან გამუდმებით ისმის ბრალდებები, რომ კონსტანტინოპილის საპატრიარქო არღვევს წმინდა კანონებს და აჭარბებს თავის ძალაუფლებას. მაგრამ როგორ გავიგოთ ის ფაქტი, რომ პატრიარქმა კირილემ 2 ოქტომბერს გაუგზავნა წერილები სხვა ადგილობრივ ეკლესიებს, სადაც ითხოვს საერთო-მართლმადიდებლური სინაქსისის მოწვევას?[6] თავად ეს წერილიც, სადაც პატრიარქი კირილე გამოდის სინაქსისის მოწვევის იდეით, არის საეკლესიო მოწყობის დარღვევა, რადგან ასეთის მოწვევის უფლება უპირობოდ თანასწორთა შორის პირველს აქვს. აღარაფერს ვიტყვით იმაზე, რომ მოსკოვმა ორმოციანი წლებიდან მოყოლებული, არაერთხელ სცადა მოეწვია წმინდა და დიდი კრება! როგორც ვთქვით, მოსკოველებისთვის მართლმადიდებელი ეკლესია არა ყოვლადწმინდა სამების მოდელზე მოწყობილი გამოხსნილთა საზოგადოებაა, სადაც როლები დელიკატურად არის განსაზღვრული, არამედ უფრო მეტად საერთაშორისო საზოგადოება, სადაც იმარჯვებენ დიდი რესურსის მქონე ქვეყნები, აქ არ არსებობს ერთი ეკლესია, არამედ “ეკლესიათა ოჯახები” – დამოუკიდებელ ერთეულთა თანამეგობრობა.

არის მართლმადიდებელი ეკლესიის ერთობა “ეკლესიათა ოჯახი ან თანამეგობრობა”? – რა თქმა უნდა ეს საკითხი საეკლესიო განათლების ანბანია და მასზე საუბარი უხერხულიც კია. მართლმადიდებელი ეკლესია არის “ერთი, წმინდა, კათოლიკე და სამოციქულო” – როგორც ეს ნიკეა-კონსტანტინოპოლის სარწმუნოების სიმბოლოში (მრწამსში) წერია. ანუ ეკლესიის მოწყობის უპირველესი პრინციპი მისი ერთობა/ერთადერთობაა, და არა თანამეგობრობა.

მრწამსი არ საუბრობს ეკლესიის მოწყობის ადგილობრივ, რეგიონულ და საერთაშორისო მოდელებზე, მრწამსი საუბრობს საყოველთაო ეკლესიაზე როგორც ადამიანის ცხონებისთვის მოცემულ საიდუმლოზე. ადგილობრივი და რეგიონული ეკლესიის მოწყობის მოდელები კი ერთიანი ეკლესიის რეალიზებას/გამოვლინებას წარმოადგენენ მოცემულ გეორგრაფიულ სივრცესა და დროის არეალში. ანუ მართლმადიდებელი ეკლესიის ერთობა არსებობს არა იმიტომ, რომ თხუთმეტ პატრიარქს ერთმანეთისთვის კარგი უნდათ, არამედ მართლმადიდებელი ეკლესიის ერთობა მოცემულობაა და ამ ერთობის დარღვევა შეუძლებელი, როგორც ეს კრეტის წმინდა და დიდმა კრებამაც აღნიშნა[7].

შესაბამისად როდესაც ვინმე საუბრობს “მართლმადიდებელი ეკლესიების ოჯახზე”, მართლმადიდებელი ეკლესიის ერთობას წარმოადგენს სრულიად ამქვეყნიური ლოგიკით: ადგილობრივი ეკლესიები (ეპარქიები) ერთიანდებიან რეგიონალურ ეკლესიებში (საპატრიარქოები), ამ რეგიონალური ეკლესიების “ოჯახი” თუ “თანამეგობრობა” კი ქმნის ერთიან მართლმადიდებელ ეკლესიას. ცხადია ეს არის შესანისშნავი მოდელი, მაგრამ არა ეკლესიისათვის. ეს მოდელი შეიძლება ფუნქციონირებდეს საერთაშორისო ორგანიზაციებში, მაგრამ ეკლესიის ბუნების უპირველეს ნიშანს წარმოადგენს არა მისი სუბორდინაციული ორგანიზაციის გზები, არამედ მისი ერთობა: მართლმადიდებელი ეკლესია არის ერთი, და ის განახორციელებს თავის მისიას რეგიონულ დონეზე (საპატრიარქოები) და ადგილობრი დონეზე (ეპარქიები) და ცხადია ეს ერთობა განხორციელდება პიროვნებების მეშვეობით და არა იდეებისა. ამასთანავე ეს ერთობა სძენს ადგილობრივ თემს თავის განუმეორებელ და შეულახავ ღირსებას და იცავს მას.

უფრო მარტივად რომ ვთქვათ, პროტესტანტული ეკლესიოლოგიისაგან განსხვავებით, მართლმადიდებელი ეკლესია არ წარმოდგება ასეთი მიმდევრობით: ადგილობრივი (ეპარქიები) -> რეგიონული (საპატრიარქოები) -> ერთიანი ეკლესია, (უნივერსალური); არამედ წარმოდგება აბსოლუტურად სხვა სახით: მართლმადიდებელი ეკლესია იწყება ეკლესიის კათოლიკობით (საყოველთაოობით, უნივერსალურობით, ერთობით) და ეს კათოლიკობა ვლინდება რეგიონულ და ადგილობრივ დონეებზე.

ამრიგად მართლმადიდებელი ეკლესიის წარმოდგენა “ეკლეისიათა ოჯახად” ან “ეკლესიათა თანამეგობრობად” – ძალიან საშიში ტენდენციაა, ეს არის სახელმწოფო მოდელების ეკლესიის მოწყობაში გადმოტანის მცდელობა, ეს არის ამქვეყნიური აზროვნების შემოჭრა ეკლესიაში. ასეთი აზროვნება კი საკუთარი სუვერენული ერთეულის ინტერესების დასაცავად ნებისმიერ პერიოდში გასწირავს ეკლესიის საერთო ინტერესს.

როგორც ეს პატრიარქმა ბართლომემ წინასწარმეტყველურად აღნიშნა, ჯერ კიდევ შორეულ 2004 წელს, “სქიზმის ფესვები ეკლესიაში ამქვეყნიური აზროვნების შემოჭრაშია”[8]. როგორც ჩანს პატრიარქ კირილესა და მიტროპოლიტ ილარიონის მიერ გაჟღერებული სქიზმის ფესვები სწორედ მოსკოვური ეკლესიოლოგიური ხედვის გაამქვეყნიურებაშია, ისინი მართლმადიდებელ ეკლესიას არა ერთად, არამედ “ერთეულთა ოჯახად” მიიჩნევენ.

 

[1] იხ. http://www.patriarchia.ru/db/text/5283737.html

[2] იხ. https://www.youtube.com/watch?v=stKpjBtgp38

[3] იხ. https://www.youtube.com/watch?v=t8SkX0NYcdI

[4] იხ. https://tass.ru/obschestvo/5510599

[5] იხ.   https://www.palamacentre.com/2018/09/15/primus-sine-paribus-%E1%83%9E%E1%83%A0%E1%83%A3%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%A1-%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%A2%E1%83%A0%E1%83%9D%E1%83%9E%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%98%E1%83%A2%E1%83%98-%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%9E%E1%83%98%E1%83%93%E1%83%9D%E1%83%A4%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%9D%E1%83%A1-%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%91%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%A1%E1%83%98/

[6] იხ. https://regnum.ru/news/2493272.html

[7] იხ. მართლმადიდებელი ეკლესიის დამოკიდებულება დანარჩენი ქრისტიანული სამყაროსადმი, #1): http://patriarchate.ge/geo/martlmadidebeli-eklesiis-damokidebuleba-danarcheni-qristianuli-2/

[8] იხ. http://www.30giorni.it/articoli_id_2524_l1.htm

 

რუსეთის პატრიარქის ვიზიტი ფანარში

31/08/2018
By

Intalnire-Patriarhul-Ecumenic-si-Patriarhul-Kirill-6.x71918მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქი, უნეტარესი კირილე, დღეს დილით ფანარში (კონსტანტინოპოლის რაიონი) ჩავიდა, სადაც განთავსებულია მსოფლიო საპატრიარქო.

რუსეთის ეკლესიის პრიმატი შეხვდა მსოფლიო პატრაირქს ბართლომეოსს, რათა განიხილონ მათი საერთო ინტერესების თემები, ხოლო დისკუსიიის დომინანტური თემა იქნება უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესია.

მოსკოვის პატრიარქს თან ახლავს საგარეო ურთიერთობების დეპარტამენტის თავმჯდომარე, მიტროპოლიტი ილარიონი (ალფეევი).

მისასალმებელი სიტყვით, კონსტატნტინოპოლის მსოფლიო პატრიარქმა პატრიარქ კირილის კონსტანტინოპოლში ვიზითთან დაკავშირებით სიხარული გამოხატა.
„ჩვენ მოხარულები ვართ მივესალმოთ აქ, მსოფლიო საპატრიარქოში, მისი უნეტარესობა და უწმინდესობა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქ კირილეს, თავის დელეგაციასთან ერთად.

„ჩვენ გვჯერა დიალოგის, რადგან პოლიტიკორი ლიდერები თავიანთი ქვეყნის პრობლემებს დიალოგის მეშვეობით აგვარებენ. უფრო მეტად ჩვენ, რელიგიურმა ლიდერებმა უნდა გამოიყენონ ეს პროვიდენციალური ინსტრუმენტი დიალოგისა არსებული პრობლემების მოსაგვარებლად“ – აღნიშნა პატრიარქმა ბართლომეოსმა (Romfea-ს თანახმად).

თავის მხრივ, რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის პატრიარქმა მადლობა გადაუხადა „შესაძლებლობისათვის შეხვედროდა მის უწმინდესობას და წმინდა სინოდის წევრებს“.

„ყველა დროში, ჩვენი ეკლესიები ხვდება გარე სამყაროდან წარმოქმნილ პრობლემებს, მაგრამ ჩვენ ყოველთვის ვპოულობთ პასუხებს ღმრთის დახმარებით, და ჩვენ ვიცით, როგორ გადავჭრათ ეს პრობლემები“ – თქვა პატრიარქმა კირილმა.

„თქვენ სწორად აღნიშნეთ დიალოგი და აღწერეთ ძალიან ლამაზი სიტყვებით, მაგრამ მე ვფიქრობ, რომ დიდი განსხვავებაა პოლიტიკოსებს შორის დიალოგსა და იმ დიალოგს შორის, რომელსაც ჩვენ ვაწარმოებთ.“

„პოლიტიკოსების დიალოგში, თითოეული მათგანი იცავს თავიანთი ქვეყნის ინტერესებს, მაგრამ დიალოგი ეკლესიის ფარგლებში განსხვავებულია, ის სულიერია. მართალია, ჩვენ ეკლესიებს წარმოვადგენთ, ჩვენ გვაქვს მისია ღმრთისგან, რათა შევინარჩუნოთ ეკლესიის ერთობა.“ – თქვა პატრიარქმა კირილმა.

ორი პატრიარქი ბოლოს ერთმანეთს შეხვდა 2016 წლის პრიმატთა სინაქსისზე, რომელიც წმინდა და დიდი კრების მოსამზადებლად შეიკრიბა.

პატრიარქების შეხვედრა ფეისბუქით პირდაპირ ეთერში შუქდებოდა.

ამ ეტაპზე ვრცელდება ინფორმაცია, რომ 4 საათიანი საუბრისა და დისკუსიის შემდეგ, პატრიარქ კირილის შემოთავაზებაზე, დაწყებულიყო ახალი დეალოგი, შექმნილიყო კომისიები, რომლებიც შეისწავლიდა აღნიშნულ საკითხს, ყოვლადუწმინდესმა ბართლომეოსმა უპასუხა: „მადლობა, მაგრამ ავტოკეფალიის საკითხი უკვე გადაწყვეტილია, ჩვენ ვაგრელებთ სვლას წინ“ (“Ευχαρίστως αλλά η Αυτοκεφαλία είναι ειλημμένη απόφαση για εμάς και προχωράμε”)

ბერძნული წყაროები

http://www.romfea.gr

https://fanarion.blogspot.com/

სხვა წყარო: basilica.ro

ქართული წყარო

10 წელი აგვისტოს ომიდან – საოკუპაციო ხაზთან ახლოს, სოფელ აძვში ჯვარი აღიმართა

09/08/2018
By
 110919_videoაგვისტოს ომიდან 10 წლის თავზე, რუსულ მავთულხლართებთან ახლოს ქართული ჯვარი აღიმართა. ეს ტერიტორია, საკმაოდ ახლოს მდებარეობს ე.წ. საოკუპაციო ხაზთან.

საოკუპაციო ხაზთან ახლოს, სოფელ აძვში მდებარე სამების ეკლესიასთან სიმბოლო სინოდის წევრებმა აკურთხეს. სამების ეკლესიაში გორისა და ატენის მიტროპოლიტმა მეუფე ანდრიამ იქადაგა,

პროცესიას ვატიკანის ელჩი, არქიეპისკოპოსი ჟოზე აველინო ბეტანკური  დაესწრო.

„10 წელი შესრულდა აგვისტოს მოვლენებიდან და ჩვენ, სოფელ აძვში აღვმართეთ ჯვარი. ჯვარი არის სიმბოლო, ბოროტებაზე გამარჯვების და ჯვარცმას შემდგომ მოყვა აღდგომა. ჩვენც ამ მოლოდინში ვართ. ჩვენ გვწამს, რომ ბოროტება დამარცხდება. ჩვენ არ ვართ მტერი არავისთვის. თუ ვიღაცა გვმტრობს ჩვენ,  კიდევ ერთხელ ვამბობთ, რომ ჩვენ გვინდა მშვიდობიანი თანაარსებობა,“ – განაცხადა გორისა და ატენის მიტროპოლიტმა მეუფე ანდრიამ.

ჯვრის აღმართვაზე სამების ეკლესიაში შეიკრიბნენ სოფელ აძვისა და სხვა მიმდებარე სოფლების მცხოვრებლები. ადგილობრივები ამბობენ, რომ ისინი ამ ტერიტორიაზე დიდი ხანია არ ყოფილან, რადგან ეკლესია მავთულხლართებთან ახლოს მდებარეობს.

ჯვრის აღმართვას დაესწრო ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის მოადგილე, მამუკა ცოტნიაშვილი.

„ადამიანებს არ უნდა დაგვავიწყდეს ის ეპოქა, რომელიც დაახლოებით 10 თუმდაც 15 ან 20 წლის წინ არსებობდა ამ რეგიონში,“ – აღნიშნა მამუკა ცოტნიაშვილმა.

„შიშის ქვეშ ვცხოვრობთ. იქით რომ გვესმის სროლის ხმა, ბევრჯერ მიფიქრია, რომ საცაა აქეთ გადმოვლენ და 2008 წელი განმეორდება,“ – აღნიშნა სოფელ აძვის მცხოვრებმა, ნინო თომაშვილმა.

სასულიერო პირები ამბობენ, რომ ჯვრის აღმართვის შემდეგ, წმინდა სამების ეკლესია სოფელ აძვში, რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში უმოქმედო იყო, ახლა აქტიური გახდება და ის მორწმუნეებს ე.წ. საოკუპაციო ხაზის მიმდებარე სოფლებიდან მიიზიდავს.

წყარო

უნათლავ ჩვილთათვის წესის აგება რუსეთში სავალდებულო გახდა

17/07/2018
By
w720h405fillრუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდმა უნათლავი ჩვილებისთვის წესის აგების გადაწყვეტილება მიიღო, რომლის შესრულება სავალდებულო იქნება.  ამის შესახებ მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქის პრესმდივანმა მღვდელმა ალექსანდრე ვოლკოვმა განაცხადა.
„როგორც იცით, ადრე ეკლესიას არ ჰქონდა შესაძლებლობა წესი აეგო უნათლავი ჩვილებისთვის. ხდება, ხოლმე, როდესაც ისინი გარდაცვლილი იბადებიან; ისეც ხდება, რომ სიცოცხლის პირველსავე საათებში ან დღეებში უეცრად გარდაიცვლებიან სხვადასხვა გარემოებათა გამო. რა თქმა უნდა, მგლოვიარე მშობლები მოდიან ტაძარში და მღვდელმსახურებს სთხოვენ, რაიმე სახის წესი აუგონ გარდაცვლილს, ეძებენ ნუგეშს“ – განაცხადა სასულიერო პირმა.
მისი თქმით, გარდაცვლილი ჩვილის სულის მდგომარეობის საღვთისმეტყველო გაგება ბოლომდე არ არის განსაზღვრული, ამ საკითხზე სხვადასხვა თვალსაზრისია, მაგრამ „ყველა შემთხვევაში, იმ ფორმით წესის აგება, რომლითაც ის მიესადაგება გარდაცვლილს შეგნებულ ასაკში, დაკავშირებულია, პირველ რიგში, ცოდვათა მიტევების ლოცვასთან. ამის გამოყენება არ შეიძლება უნათლავ ჩვილებზე, რომლებსაც შეუძლებელია ჰქონდეთ პირადი ცოდვები“ – დასძინა პატრიარქის პრესმდივანმა. მისი თქმით, სინოდის მიერ დაწესებული წესი მოწოდებულია მშობლებისადმი დასახმარებლად, რომლებიც დამწუხრებულები არიან თავისი შვილის გარდაცვალებით და გახდება „სიყვარულის ღვთისმსახურება“ მარტო დარჩენილებთან მიმართებაში.

რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია პირველი არ არის, ვინც მოუნათლავი ბავშვების შესახებ მსგავსი დადგენილება მიიღო. სინოდმა სხვა ადგილობრივ ეკლესიათა გადაწყვეტილებებიც ახსენა: “საბერძნეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმიდა სინოდმა 2001 წლის 3 ივლისს დაამტკიცა და ეპარქიებში გამოსაყენებლად გაგზავნა ქრისტიანი მშობლების მოუნათლავი შვილის დაკრძალვის წესი. 2015 წლის ოქტომბერში ამერიკის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმიდა სინოდმა დაამტკიცა ლოცვის წესი მუცელში მოწყვეტილთა და მკვდრადშობილთათვის, რომელიც შეიცავდა ლოცვას როგორც გარდაცვლილი ბავშვის მშობელთა ნუგეშისთვის, ისე გარდაცვლილის სულისთვის. და ბოლოს, 2018 წლის 6 თებერვალს კვიპროსის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმიდა სინოდმა დაამტკიცა ლიტურგიული მოხმარებისთვის წეს-განგება გარდაცვლილ უნათლავ ყრმათა შესახებ”, – ნათქვამია სინოდის დადგენილებაში.
წყარო: http://www.patriarchia.ru/
1. ქართული წყარო
2. ქართული წყარო
სინოდალური წეს-განგება  (რუსულ ენაზე)
წყარო
Последованиео усопших младенцех, не приемших благодати святаго Крещения

 

Творит священник: Благословен Бог наш…

Трисвятое по Отче наш. Яко Твое есть Царство…

Священник: Миром Господу помолимся: и прочая, на своем месте приложи:

О рабех Божиих имярек и имярек, страждущих от лишения младенца, и о всем доме и сродницех их, и о еже утешитися им, Господу помолимся.

Лик: Господи, помилуй.

О еже помиловати Господу Богу Своих рабов по благосердию Своему и простити им всякое прегрешение, даруя им исцеление и покой душ и телес, Господу помолимся.

Господи, помилуй.

О еже не отвратити Господу Богу лица Своего от страждущих рабов Своих, но восприяти молитвы, нами ныне за них приносимыя, Господу помолимся.

Господи, помилуй.

О еже исцелити всякую болезнь и печаль их посещением благодати Утешителя Духа, Господу помолимся.

Господи, помилуй.

О еже Милостивому Господу услышати вопль недостойных рабов Своих, якоже услышал есть жену хананейску, вопиющу к Нему, и исцелити и утешити страждущия рабы Своя, Господу помолимся.

Господи, помилуй.

Аще мертв родися: О еже скоро избавити рабу Божию имярек от всякия болезни и скорби, и возставити ю от немощи и нечистоты всесильным словом Божиим, Господу помолимся.

Господи, помилуй.

О еже неосужденно и милостивно прияти Господу усопшаго младенца и даровати ему (ей) жизнь будущаго века, Господу помолимся.

Господи, помилуй.

О избавитися нам от всякия скорби, гнева, беды и нужды, Господу помолимся.

Господи, помилуй.

Заступи, спаси, помилуй и сохрани нас Боже, Твоею благодатию.

Господи, помилуй.

Пресвятую, пречистую, преблагословенную, славную Владычицу нашу Богородицу и Приснодеву Марию со всеми святыми помянувше, сами себе и друг друга и весь живот наш Христу Богу предадим.

Тебе, Господи.

Господи Боже, держава Твоя несказанна и слава Твоя непостижима, милость Твоя безмерна и человеколюбие неизреченно; призри на ны, Владыко, и милостию Твоею ущедри ны и молящияся с нами. Яко Тебе подобает всякая слава, честь и поклонение, Отцу и Сыну и Святому Духу, ныне и присно и во веки веков.

Аминь.

 

Посем:

Господу помолимся.

Господи, помилуй.

Владыко, Господи Иисусе Христе, Боже наш, Боже духов и всякия плоти, Иже от Духа Свята и Марии Девы родивыйся и в вертепе и яслех возлегий ради спасения мира, Ты еси призвавый дети и объемый сия и рекий: «Оставите детей приходити ко Мне и не возбраняйте им, таковых бо есть Царствие Небесное». Ты еси пришедый и исцеляяй всякий недуг в людех, и Твоею смертию смерть поправый, даровав мирови жизнь. Тебе молимся и Тебе просим, призри на рабы Твоя и на достояние Твое, и плач их скорбный о безвременнем преселении новорожденнаго младенца их имярек укроти и утешение им даруй. А иже от них рожденнаго младенца и не приемшаго Святаго Крещения благости Твоея сподоби.

Яко Ты еси покой душам и телесем нашим, Христе Боже наш, и Тебе славу возсылаем со Безначальным Твоим Отцем, и Пресвятым, и Благим, и Животворящим Твоим Духом, ныне, и присно и во веки веков. Аминь.

 

Священник: Премудрость. Пресвятая Богородице, спаси нас.

Лик: Честнейшую:

Священник: Слава Тебе:

Лик: Слава, и ныне:

И отпуст:

Живыми и мертвыми обладаяй, воскресый из мертвых Христос, истинный Бог наш, молитвами Пречистыя Своея Матери, святых, славных и всехвальных апостол, преподобных и богоносных отец наших и всех святых, не приемшаго Святаго Крещения усопшаго младенца благостию Своею в недрех Авраама учинит, а нас помилует, яко Благ и Человеколюбец.

მსოფლიო საპატრიარქოს წარმომადგენლების ვიზიტი საქართველოში

patrმიტროპოლიტმა ემანუელმა და სმირნის მიტროპოლიტმა ბართლომეუსმა სამების ტაძარში საქართველოს პატრიარქთან ერთად წირვა აღავლინეს

წირვის დასრულებისთანავე მათ მრევლსა და საქართველოს პატრიარქს სიტყვით მიმართეს. გთავაზოვთ აუდიო ჩანაწერს, რომელიც წირვის დასრულებისთანავე წარმოთქვეს სტუმრებმა და სრულიად საქართველოს კათოლიკოს პატრიარქმა ილია II მ.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

ერევანში რამდენიმე ასეული ადამიანი სომხეთის პატრიარქის გადადგომას ითხოვს

07/06/2018
By

ერევანში რამდენიმე ასეული ადამიანი სომხეთის პატრიარქის გადადგომას ითხოვს”gareginii_ერევანში რამდენიმე ასეული ადამიანი სომხეთის პატრიარქის გადადგომას ითხოვს”რამდენიმე ასეულმა ადამიანმა, მათ შორის სასულიერო პირებმა, რომლებიც დღეს ერევნის ცენტრში შეიკრიბნენ, ყოველთა სომეხთა პატრიარქისა და კათალიკოსის, გარეგინ მეორის ნებაყოფლობით გადადგომა მოითხოვეს.

ეჩმიაძინის პრეს-კანცელარიის ხელმძღვანელმა „ტასს“-თან საუბარში განაცხადა, რომ გარეგინ მეორემ საპროტესტო აქციის მონაწილეებს შეხვედრა შესთავაზა.

სომხეთის ეკლესიის კანონით, კათალიკოსი სამუდამო ვადით ირჩევა. გარეგინ მეორე 1999 წელს ყოველთა სომეხთა კათალიკოსად უმაღლესმა სასულიერო საბჭომ აირჩია

წყარო: http://www.interpressnews.ge

მსოფლიო საპატრიარქოს წმინდა სინოდის კომუნიკე უკრაინის შესახებ

23/04/2018
By

patriarchates-logoონსტანტინოპოლის მსოფლიო საპატრიარქო (22.04.2018)

მსოფლიო საპატრიარქო, საღვთო და წმინდა კანონთა, ასევე ძველი საეკლესიო წეს-განგებისა და წმინდა ტრადიციათა მიხედვით, იცავს სრულიად-მართლმადიდებლურ ერთობას და ზრუნავს მსოფლიოში არსებულ მართლმადიდებელ ეკლესიებზე, განსაკუთრებით უკრაინის მართლმადიდებელ ერზე, რომელმაც ქრისტიანული რწმენა და ნათლისღება კონსტანტინოპოლისაგან მიიღო. შესაბამისად, როგორც დედა ეკლესია, იგი განიხილავს იმ შემთხვევებს, რაც უკრაინის საეკლესიო სიტუაციას მიემართება. გასულ სინოდალურ სესიებზე მივიღეთ მილიონობით უკრაინელი ქრისტიანისაგან პეტიციით წარმოგზავნილი საეკლესიო და საერო ხელისუფალნი, რომლის მიხედვითაც ითხოვენ  ავტოკეფალიის მინიჭებას. გადავწყვიტეთ, რომ ამ საკითხის ირგვლივ დაეკლესიებთან ახლო კომუნიკაცია და კოორდინაცია შედგეს.

მსოფლიო საპატრიარქო, 22 აპრილი, 2018

გენერალური სამდივნო

თარგმნა გურამ ლურსმანაშვილმა

წყარო